O granito forma parte do carácter de Dumbría. Así o demostra o carácter caprichoso da natureza á hora de crear esculturas que retan ao vento mentres manteñen un perfecto equilibrio. Exemplo de capricho natural é a Pedra do Brazal, tamén coñecida como Pedra Cabalgada.
Juan Ramón Vidal Romaní, catedrático de Xeoloxía e Director do Instituto Universitario de Xeoloxía da Coruña, mantén que se trata dun magma granítico que fai 330 millóns de anos ascendeu á superficie da terra e que ao arrefriarse transformouse en rocha, deténdose a 24km de profundidade.
Dende entón a erosión realizada pola chuvia, o vento e os ríos foi levando a terra e as rochas que a cubrían, ata que fai 200 millóns de anos viu por primeira vez a luz do sol. Foi un ascenso lento, a unha velocidade de 5 centímetros por ano, o equivalente ao tamaño dun limón por ano.
https://www.youtube.com/watch?v=4syFHic5p4Y
Explora Dumbría na Pedra do Brazal - Buxantes – Dumbría
A Pedra do Brazal foi quen de soportar a furia das catástrofes naturais como a chuvia, o vento e os terremotos. Ten unha superficie mínima de apoio de 0,5m de radio soportando un peso de máis de 150 toneladas (algo así como o peso de 15 elefantes africanos… case nada). Na parte superior ten concavidades (pías); algo moi característico do granito en Galicia. A súa forma en capas horizontais débese ao rozamento da rocha cando ascendía dende os 24km de profundidade cara a superficie da terra.
A modo anecdótico, comentar que o trofeo que gañou Joaquím Rodríguez “Purito” tras facerse co título da décimo segunda etapa de La Vuelta 2012foi unha réplica deste capricho da natureza, obra creada polo escultor, afincado en Carnota, Nacho Porto.
Hoxe no #diverconco amosámosche o proceso da recollida das cebolas. Unha tarefa ben laboriosa e con moita tradición en todo o concello. As imaxes son do Ézaro, terra de cebolas, e tamén de "seboleiros". Non é? 😉
https://www.youtube.com/embed/jSnqHI1YXUo
O noso agradecemento por deixarnos gravar o proceso.
Hoxe falamos dun dos recunchos máis importantes do Concello de Dumbría a nivel patrimonial e que está agochado nunha excepcional paraxe natural, próxima ao lugar de San Crimenzo.
As obras de ampliación e mellora do salto de Castrelo no Río Xallas comezaron en 1947 coa construción dun canal de 3x4m de sección nun traxecto de 6.800m tendo que salvar once túneles e un viaduto de 20m de altura, coñecido como A Ponte Peón.
https://www.youtube.com/watch?v=qdvLb3gZIxc
Explora Dumbría na Ponte Peón – San Crimenzo & Santa Uxía – Dumbría
As condicións de traballo eran moi malas e moitos dos obreiros enfermaron por silicose, causando moitas mortes aínda despois de finalizada a obra. As parroquias máis afectadas foron as de Buxantes (Dumbría) e Arcos (Mazaricos), rara era a aldea que non tiña algún familiar falecido por esta causa.
Tanto a presa coma o viaduto, de tres piares centrais unidos con arcos de medio punto, foron construídos de cantería por un grupo de canteiros de Ameixenda baixo as ordes do empresario Rosalino alá polo 1950. Os capataces eran José e Joaquín Castro, máis coñecidos como “Os Baiñáns", naturais do Ézaro e que tiñan tal alcume porque súa nai era de Baíñas (Vimianzo).